امکان سواستفاده جنسی از کودک ، چیزی است که اکثر والدین ترجیح می دهند درباره آن فکر نکنند. اما این امر اتفاق می افتد و متاسفانه کسانی که مرتکب این عمل می شوند اغلب از نزدیکان کودک هستند( و اکثرا عضو همان خانواده) کودکان قربانی غالبا احساس می کنند که اگر فاش کنند مورد سو استفاده قرار گرفته اند گناهشان دو چندان می شود، بنابراین پرسشهای آنها ممکن است غیر مستقیم و حاوی سرنخهای پنهانی باشد.
-  آیا باید به او اجازه دهم مرا ببوسد؟
-  آیا حتما باید روی زانوی عمو بنشینم؟
-  آیا ممکنه رازداری کار اشتباهی باشه؟
- آیا درسته که کسی به وسط پاهای من دست بزنه؟
-  آیا همه کارهای عمو یا بابابزرگ درسته؟

ورای این پرسشها چیست؟
این قبیل پرسشها می تواند نشانه سو استفاده جنسی باشد که یکی از مخربترین شیوه های بهره کشی از کودکان است.
بدبختانه اغلب یکی از نزدیکان کودک در این امر دخیل است که می تواند با ایجاد یک پوشش عاطفی بر پایه ترکیبی از راز داری و تهدیدهای ضمنی ، موضوع را مخفی نگه دارد. بسیاری از کودکان به دلایلی کاملا بیهوده از بزرگسالان می ترسند، اما کودکی که مورد سو استفاده قرار گرفته است، اغلب احساس می کند که واقعا اشکالی وجود دارد. بویژه اگر فرد متجاوز از او بخواهد تا موضوع را از والدینش مخفی نگه دارد.

کودکانی که قول داده اند رازی را نگه دارند ممکن است از صحبت کردن بترسند، پس حواستان به پرسشهایی که ممکن است نشانه آن باشند که کسی دارد از معصومیت کودک شما سو استفاده می کند باشد.
در مورد سایر علایمی نیز که کودکتان نشان می دهد حساسیت به خرج دهید، مانند :

- گوشه گیری
- خودداری از غذا خوردن
- اکراه داشتن از روبرو شدن با یکی از بستگان
- کابوس دیدن
- مشكل در راه رفتن يا نشستن
- اجتناب ناگهاني از شركت در فعاليتهاي ژيمناستيك يا فعاليتهاي بدنی
- شب ادراري
- تغيير ناگهاني در اشتها
- خوردن چيزهاي خاص و نشان دادن رفتارهاو اطلاعات جنسي غيرمعمول
- مشغول شدن بیش از حد به ناحیه تناسلی
- خط خطی کردن ناحیه تناسلی یا وسط پاها در نقاشی ها
- استفاده از رنگهای تیره، سیاه و یا تیره کشیدن بعضی از افراد در نقاشی

رهنمودهایی برای پاسخ های شما
کودکان باید بدانند که می توانند در مورد هر چیزی به شما پناه بیاورند. وشما حرف آنها را جدی خواهید گرفت. بسیاری از کودکان از ترس اینکه والدینشان حرف آنها را باور نکنند ، از گفتن مساله به آنها هراس دارند.

لازم است شما بسیار آرام باشید و آماده باشید تا با ملایمت این مساله را بررسی کنید و کشف کنید که انگیزه پرسش کودکتان چیست؟ این را برای کودکتان روشن کنید که او می تواند هر چیزی را به شما بگوید، حتی رازهای بسیار مهم را، و به او اطمینان دهید که از او حمایت خواهید کرد.
اگر کودک فکر کند که با گفتن این مساله به شما، مورد سرزنش قرار می گیرد و یا شما در موقعیتی قرار می گیرید که آسیب می بینید ممکن است از گفتن مساله پرهیز کند. بنابر این به او نشان دهید که علاوه بر راز دار بودن آنقدر شجاع هستید که بدون اینکه غش و ضعف کنید راز او را تا آخر بشنوید.

فراموش نکنید که در بسیاری از موارد متجاوز و یا فرد سو استفاده کننده با ترساندن کودک از اینکه مثلا مادرو پدرش به دردسر بیافتند او را وادار به رازداری می کند. مثلا به او می گوید: اگر به مامانت بگویی او دیگر سر کار نمی رود و کارش را از دست می دهد. آنوقت تو مسوول این بدبختی مامان هستی!

چه چیزهای دیگری لازم است بدانید
اکثر موارد سو استفاده جنسی از کودکان به وسیله کسی انجام می شود که کودک او را می شناسد و به او اعتماد دارد. این موضوع ممکن است تکان دهنده باشد، اما شما باید حرف کودکتان را باور کنید. از اینکه ناخودآگاه گفته های کودک خود را به عنوان توهم و یا واکنشی بیهوده رد کنید بپرهیزید ، زیرا ممکن است بطور نا خواسته باعث تکرار سو استفاده از کودک شوید.

حتی زمانی که اشاره می کنید کار شخص غلط بوده است، باز هم ممکن است کودکتان احساس کند نمی تواند به او خیانت کند زیرا دوست ندارد که آن شخص تنبیه شود.
تمام کودکان قربانی فکر می کنند که به نوعی سزاوار سرزنش اند. به کودکتان اطمینان دهید که او مقصر نیست . اگر راستگو باشد دچار هیچ مشکلی نخواهد شد.

اگر مشخص شود که شخص متعدی از آشنایان و نزدیکان است، حتما باید از مراجع ذیربط تقاضای کمک کنید. شرم و اندوهی که این مساله ایجاد می کند وحشتناک است ، اما مهمترین مسوولیت شما حمایت از کودک است، نه از شخص متعدی.

به کودکتان نکات زیر را برای مقابله با سو استفاده جنسی بیاموزید:
سو استفاده جنسی به تدریج شروع می شود. با تماسهای خوب آغاز می شود، بعد نوبت به تماسهای مشکوک می رسد و سپس تماسهای بد انجام می شود.( نمونه هایی از تماسهای خوب ، مشکوک و بد در جدول پایین آمده است.)
معمولا سو استفاده جنسی همراه با فریب، تهدید و یا حتی تماسهای لذت بخش است.
معمولا فردی آشنا در این قضیه درگیر است. گرچه ممکن است غریبه ها هم گاهی به این کار اقدام کنند.
معمولا فرد متعرض و یا متجاوز از کودک می خواهد تا راز او را نگه دارد.
سو استفاده جنسی می تواند هم پسرها و هم دخترها را تهدید کند و ربطی به خوشگل و زشت بودن ندارد.

راههای فرار ازیک موقعیت و یا وضعیتی که ممکن است سو استفاده جنسی در آن رخ دهد را به کودکتان بیاموزید ، می توانید برای این کار از داستانها و یا سناریوهایی مانند مثال زیر استفاده کنید:
مامان سپیده و سارا آنها را برای خریدن نوشابه به سوپر محل فرستاده ، آنها بارها برای خرید به این فروشگاه رفته اند. وقتی آنها وارد می شوند همسایه که پیرمرد است آنها را برای خوردن بستنی به خانه اش دعوت می کند. وقتی آنها دارند بستنی می خورند، پیرمرد شروع به ماساژ دادن پای سارا می کند.
از کودک 6 تا 8 ساله تان بپرسید اگر او به جای بچه ها بود چه کار می کرد؟  به چه کسی خبر می داد؟

می توانید داستان را این طور ادامه بدهید که اگر پیرمرد به آنها بگوید : " اگر به کسی چیزی نگویید من هر بار که اینجا می آیید به شما بستنی می دهم !" آنها چه کار باید بکنند.
اگر آنها را تهدید کند که به صاحب خانه شان می گوید که آنها را از خانه بیرون بکند، بچه ها باید چه کار بکنند؟

خلاق باشید مثالهایی از این دست فراوانند. شما می توانید با تاکید بر آنچه خود بچه ها می دانند به آنها روشهای مقابله را بیاموزید.
لیستی از کسانی که ممکن است کودک در صورت احساس خطر به آنها پناه ببرد برای او مشخص کنید. ( ترجیحا از زنان و خانمهای مورد اعتماد و در دسترس)
حمام کردن کودک فرصت خوبی برای آموزش نقاط خصوصی بدن و راههای محافظت از آنها به کودک است. به کودکتان نشان دهید که شستن و تمیز نگه داشتن این ناحیه ، برای سلامتی او اهمیت دارد و در ضمن باید مراقب باشد کسی به این نقطه دست نزند.

نشان دهید که شما هم فقط برای سلامتی و پاکیزه نگه داشتن او به این نقطه دست می زنید. برای شستن این ناحیه از او اجازه بگیرید و یا در سنین بالاتر، در صورتی که او را به حمام می برید به او فرصت دهید تا این ناحیه را خودش بشوید.
می توانید راههای برخورد با تماسهای ناخواسته را به او آموزش دهید. " نه گفتن " را به او بیاموزید و اینکه در صورتی که با تماس ناخواسته فردی سمج و پر زور روبرو شد چگونه از خود محافظت کند.
به کودک بگویید که تمام تماسها خوب نیستند و یک بچه باهوش باید فرق بین تماسهای خوب و بد را بفهمد. باید تماسهای بد را به مادرو پدر، معلم و یا یک فرد مورد اعتماد گزارش بدهد. چون این تماسها ممکن است کم کم پیشرفت کند و به سو استفاده جنسی ختم بشوند.

به کودک اطمینان بدهید که اگر تماسهای مشکوک را به یک آدم بزرگ مورد اعتماد گزارش بدهد ، راحت تر می توان در مورد روش برخورد با آن تصمیم گرفت.
به بچه ها بگویید که گزارش دادن موارد مشکوک باعث حفاظت بیشتر خودشان و بچه های دیگر می شود.
به بچه یاد بدهید که نقاط جنسی و بدنش به خودش تعلق دارد و کسی حق ندارد بدون اجازه او به آن نقاط دست بزند. می توانید برای این آموزش از یک شعر و یا داستان استفاده کنید.

چند سال قبل ، شعری ژاپنی را می خواندم که برای کودکان 2- 3 ساله توضیح می داد که همانطور که مامان ساعتش را بالای کمد می گذارد و یا بابا وقتی موتور سواری می کند از کلاه ایمنی استفاده می کند. او هم پوشک می پوشد. شما هم می توانید به بچه بگویید که همانطور که او از چیزهای گرانبهایش مراقبت می کند ازآن نقطه  هم باید مراقبت کند، و اجازه ندهد کسی آن را لمس کند مگر مامان یا دکتر آن هم فقط وقتی که مامان اجازه می دهد.

اگر در سن 3- 2 سالگی این آموزش را به کودکتان بدهید بعد می توانید آموزشهای بعدی را بر همین اساس ادامه داده و در طی سالهای بعد از اینکه او می داند چگونه از خودش مراقبت کند خیالتان آسوده تر باشد. این کودک بعدا بهتر خواهد پذیرفت که برای حفاظت از خودش در برابر بیماریهای مقاربتی از تماس با افراد مشکوک خود داری کرده و از کاندوم استفاده نماید.
ارزشهای خانوادگی را به او بیاموزید مثلا بگویید :" ما توی خانوده مون از این کارها نمی کنیم." یا مثلا " ما این رفتارها رو نمی پسندیم".

این کار باید در زمینه ای از واقعیت انجام شود . کودک باید ببیند که شما واقعا برخی رفتارها را عیب می دانید. و به آنها نمی پردازید.؛حتی اگر در حال مشاهده یک رفتار مشکوک توسط یکی از بستگان نزدیک مانند پسر خاله و یا پسر عمویش است. گرچه این کار گاهی بسیار مشکل است اما کودک باید بداند که ارزشهای خانوده او و قوانینی که در خانه آنها وجود دارد حتی با قوانین خانواده عمو و خاله فرق دارد.
این کار نیز باید در محیطی آرام و بدون ترس و سختگیری انجام بگیرد. بیشتر روی ارزشهای خانوادگیتان تاکید کنید .

وقتی رفتار مشکوکی از یکی از افراد غریبه و آشنا دیدید. برای کودک بگویید که " این رفتار را من نمی پسندم و فکر می کنم خیلی از آدمهای دیگه دنیا هم تاییدش نمی کنند ".

مثالهایی از پرسشهای کودکان و پاسخهای شما
آیا درسته کسی به وسط پاهای من دست بزنه؟
آیا مجبورم توی بغل عمو بشینم؟
آیا ممکنه رازداری کار اشتباهی باشه؟

پاسخها برای سنین 6- 2 سال:
اگر دوست نداری ، هیچ وقت مجبور نیستی کسی را ببوسی یا بغل کنی. هیچ آدم بزرگی و یا هیچ فرد بزرگتر از تو حق نداره به وسط پاهای تو دست بزنه، پس باید همیشه به من بگویی، تو مجبور نیستی هیچ رازی را از مامان مخفی کنی. حتی اگر کسی به تو بگوید که"اگر این کار را نکنی ، اتفاق بدی می افتد". همه چیز را فورا به من بگو و مطمئن باش کاری می کنم که اتفاق بدی برای تو نیافتد.

پاسخها برای سنین 6- 8 سال:
تنها کسی که تو باید همیشه از او اطاعت کنی مامان است. تو باید در مدرسه همان طوری رفتار کنی که به تو می گویند، اما اگر در مدرسه کسی از تو خواست که کار عجیبی را در تنهایی با او انجام بدهی، لازم نیست حرف او را گوش کنی.
اگر کسی به تو بگوید کارهایی مثل دست زدن به بدن همدیگر و یا بوس کردن را انجام بدهی، مجبور نیستی حرفش را گوش کنی. فقط بگو : " من نمی خواهم این کار را انجام بدهم:"  یا " نمی خواهم این بازی را بکنم." یا "می خواهم به خانه بروم."  اگر کسی از تو خواست تا درباره چیزی راز داری کنی، معمولا به خاطر اینست که او می داند مامان از فهمیدن آن عصبانی خواهد شد.

بنابراین کار غلطی است که از تو بخواهند چیزی را به مامان نگویی. من باید همه رازهای تو را بدانم، بخصوص آنهایی که ناراحتت می کند. . اگر شخصی به تو بگوید در صورت فاش کردن رازی به زندان یا جهنم می روی ، بدجنس است و دروغ می گوید. او فقط برای ترساندن تو این را می گوید. نگران نباش مامان می تواند همه چیز را درست کند. و تو اصلا سرزنش نمی شوی. هیچ کسٍ هیچ وقت نخواهد فهمید که تو درباره او با من صحبت کرده ای. تو همیشه می توانی به من اعتماد کنی.

پاسخها برای سنین 11- 8 سال:
بعضی از آدم بزرگها دوست دارند با کودکان؛ پسر یا دختر، کارهای بد انجام بدهند. آنها آدمهای بدی هستند و این کار نیز بسیار غلط است. این آدمها فکر می کنند چون بزرگتر و قویتر از کسی هستند می توانند او را مجبور به انجام هر کاری بکنند، این اصلا درست نیست. این خلاف قانون است و پلیس بالاخره آنها را دستگیر و زندانی می کند.
اگر کسی سعی کند بدن تو را به شیوه بدی لمس کند یا از تو بخواهد بدن او را لمس کنی. حتی اگر فردی از خانواده خودمان باشد، آنچه را به تو گفتم به او بگو. تو هیچ وقت نباید حرف او را گوش کنی. حتی اگر هدیه ها و جایزه های بزرگی به تو پیشنهاد بکند.

اگر احساس می کنی که شخصی به تو علاقه خاصی دارد و ممکن است سعی کند تماسهای مشکوکی با تو داشته باشد، فورا به مامان بگو تا من ترتیبی بدهم که تو دیگر هیچ وقت با او تنها نمانی. بعضی بچه ها فکر می کنند که اگر اتفاق بدی برای آنها بیافتد تقصیر خودشان است ، اما تو باید بدانی که اگر یک آدم بزرگ یا دختر یا پسر بزرگتر سعی کند کار بدی مانند این انجام بدهد، هرگز تقصیر از کودک نیست.

 

تماسهای خوب 

تماسهای مشکوک 

تماسهای بد

بغل کردن
گرفتن دستها
نوازش کردن موها
بوس کردن
ضربه ملایم به پشت برای تحسین
معاینه توسط پزشک

نیشگون گرفتن
قلقلک و لمس نقاط خصوصی بدن
دست دان همراه با نیشگون گرفتن دست
مالیدن پشت و کمر
بغل کردن طولانی مدت

نیشگون گرفتن پاها و وسط پاها
نوازش ناحیه تناسلی
مالیدن پشت و کمر یا هر نقطه از بدن به پشت و باسن
دست زدن به ناحیه تناسلی و سینه ها


منابع
  : جزوه سازمان بهداشت جهانی : اصول برخورد با سو استفاده جنسی
درسنامه اختلالات جنسی، تالیف : دکتر شایسته جهانفر، میترا مولائی نژاد
پرسشهای کودکانه و پاسخ آنها، دکتر میریام استوپارد، ترجمه : دکتر فرهاد سوری

اگر شما تازه پدر شده اید و یا منتظر تولد فرزندتان هستید شاید تصورات كمی ‌از پدر بودن داشته باشید. این تصورات از تجربیات شما با پدرتان و توقعاتی كه جامعه از یك پدر دارد منشا می‌گیرد. متاسفانه تعداد كمی‌ منابع برای كمك به مردان امده‌اند تا نظریه هایشان را عنوان كنند و یا داستانهای عمومی‌ را بیازمایند. با این وجود شما هر چه بیشتر توقعات نگفته پدر بودن را می‌فهمید و بررسی میكنید شانس بیشتری دارید تا والدینی شوید كه انتظارش را دارید.

شاید بزرگترین تصور غلط این باشد كه تنها یك تعریف برای پدر خوب وجود دارد. شما نظریه شخصی خودتان را كه معتقدید پدر بودن یعنی مواجه شدن با نیازهای خود و دیگر اعضای خانواده پیش بگیرید. در اینجا پنج تصور عمومی‌ وجود دارد:

تصور1: فقط احساسات مادران مهم است
همسرشما از تغییرات جسمانی دوران بارداری شگفت زده می‌شود و توجه به جریان تولد باعث میشود كه بفهمی ‌مادر تنها كسی است كه احساساتش مهم است. نگرانی شما در مورد سلامت جسمی‌ و روحی مادر در این زمان و درمدت زمان بعد از زایمان و همچنین احساسات شخصی خودتان مهم است.

صحبت هیجان انگیز درباره پدر شدن برای كسی كه منتظر تولد فرزندش است امری ساده است. بسیار دشوار است كه نظر یكسان درباره دو احساس مهم و اجتناب ناپذیر ترس و تصورداد. ایا من هنگام تولد فرزندم ضعیف خواهم بود؟ ایا در كار دكتر مشكلی پیش خواهد امد؟ روابط من و همسرم چه تفاوتی پیدا خواهد كرد؟ ایا من میتوانم روال عادی زندگی را در پیش گرفته و پدری كه می‌خواهم باشم؟

همسر شما نیاز دارد كه احساسات شما را بشنود و شما نیاز دارید كه احساساتتان را بیان كنید. بعضی از مردان ترس از بارداری همسر و پدر شدن را پنهان می‌كنند زیرا نمی‌خواهند نگرانیهای همسرشان را بیشتر كنند. از تحت فشار بودن او نترسید. بیشتر زنان چنین عكس العملی را درك می‌كنند و می‌دانند پدر شدن باعث ایجاد نوعی تردید در مردان می‌شود. سهیم كردن همسر یا شریك زندگیتان در دلهره ای كه دارید باعث نزدیكتر شدن شما به یكدیگر می‌شود. شما همچنین میتوانید به سراغ پدرانی بروید كه تازه صاحب فرزند شده‌اند یا كتابی در مورد پدر شدن مطالعه كنید یا در كلاسها یا گروههایی برای غلبه بر ترس از پدر شدن  شركت كنید. به خودتان اجازه دهید تا هم احساساتتان را از اسیب پذیری و هم از هیجان بیان كنید. با بیان نگرانی و احساسات خود در طول دوران بارداری همسرتان و قبل از زایمان شما با باور غلط فقط احساسات همسرتان مهم است مقابله می‌كنید و پایه و اساس یك پدر مؤثر بودن را گسترش می‌دهید.

تصور2: نوزادان تازه متولد شده نیازی به وجود پدران خود ندارند.
 وابستگی شدید بین همسرتان و نوزاد به خصوص اگر به او شیر میدهد می‌تواند برای شما تعجب اور باشد كه ایا فرزند شما نیازی به شما دارد یا نه. شما یك شخص بسیار مهم در زندگی او هستید و بودن با شما مایه راحتی و ارامش برای او است. برای نزدیك شدن به فرزندتان او را بغل كنید به پشتتان سوار كنید و برای او صدا در بیاورید اما صبر كنید تا شكمش سیر شود در این صورت تمام توجهش را جلب خواهید كرد. گرفتن او بعد از غذا به همسرتان نیز این فرصت را میدهد تا انرژی از دست رفته بعد از شیر دادن را جبران كند. شما میتوانید در غذا دادن به فرزندتان به همسرتان كمك كنید. وقتی همسرتان شیر در شیشه می‌ریزد یا وقتی كه تصمیم می‌گیرید مكمل غذایی بدهید یا دستور غذایی را جایگزین شیر مادر كنید. و یا می‌توانید با مشاركت در كارهای خانه با همسرتان به طور غیر مستقیم به فرزندتان كمك كنید. كم كردن حجم كار همسرتان باعث میشود كه او زمان بیشتری را در اختیار فرزندتان باشد. به خاطر داشته باشید كه شما یك تفاوت كلی پیدا كرده‌اید.


تصور3: مردان جوان نمی‌دانند چگونه از كودكان خردسال مراقبت كنند.

 این یك دروغ بزرگ است كه پدران را از داشتن رابطه نزدیك با فرزندانشان دور میكند و باعث ایجاد نگرانی بیش از اندازه مادرانی می‌شود كه بیم این دارند كه مردان توانایی نگهداری از بچه ها را ندارند. حتی دكتر اسپاك متخصص اطفال و نویسنده در اخرین كتاب خود به این نكته اشاره كرده كه مردان موضوع بحث " ناشی بودن " پیرامون كودكان هستند. ایشان در ویرایشهای بعدی نظر خود را تغییر دادند و شما هم باید این كار را بكنید. ما می‌دانیم كه پدر اكنون می‌تواند اولین پشتیبان كودك باشد. پدر و مادر بودن چیزی است كه هر كسی از والدین خود می‌اموزد. اگر شما برای فرزند خود وقت بگذارید نسبت به نیازهای او حساس خواهید شد. برای رسیدن به این منظور گاهی وقتها از همسرتان بخواهید كه از اتاق خارج شود یا وظیفه بچه داری را به تنهایی به عهده بگیرید. اجازه دهید تا همسرتان بفهمد شما توانایی انجام كارها را دارید.


تصور4: مردانی كه كودكان خود را كانون توجه قرار می‌دهند نمی‌توانند در محیط كار با ان كنار بیایند.
مردان كار را مهمترین منبع ثروت و اعتبارخود می‌دانند. مردانی كه نمی‌توانند در كار خود موفق شوند خانواده را قربانی كرده و یا در رده بعد از كار خود قرار می‌دهند. اما ما در اغاز راه یك تحول بزرگ فرهنگی قرار داریم. بعضی از مردان معنی والد بودن را می‌فهمند به همین دلیل كیفیت پدر بودن انها هم افزایش می‌یابد. بعضی از مردان بودن در كنار خانواده را به سوداوری در كسب و كار ترجیح می‌دهند زیرا انها ارزش تكامل را در پدر بودن می‌دانند نه اینكه نمی‌توانند به سر كار خود بروند. بیشتر مردان احساس می‌كنند كه پدر خوب بودن نشانه تكامل در زندگی است و سعی می‌كنند ان را بر هر كاری مقدم بشمارند.

تصور5:شما مقدر شده اید كه چگونه با تصورات غلط پدری مقابله كنید.
وقتی كه شما خودتان پدر میشوید پدرتان به یك الگوی مهم برایتان تبدیل می‌شود. بسیار طبیعی است كه به گذشته خود برگردید و جا پای پدرتان بگذارید. اما پدر شما نمی‌تواند به عنوان الگوی اولیه شما قلمداد شود بلكه میتواند بر روند پدر بودن شما تاثیر داشته باشد. به كسانی كه در طی سالها از انها تاثیر پذیرفته‌اید از جمله معلمان ، مربیان ، دوستان ، دایی ، عمو ، برادر و دیگران بنگرید و پس از ان شخصیت اصلی یك پدر را از خود نشان دهید. تحقیقات مختلف در جهان نشان داده است كه یك الگوی مشخصی برای پدر بودن وجود ندارد. فرهنگهای مختلف پدر بودن را به روشهای مختلفی تعریف میكنند. در بعضی فرهنگهای افریقایی " پدر " یعنی یك گروه از مردان نه یك شخص بخصوص. در هر فرهنگ پدر یك معنی خاصی دارد. در فرهنگ ما یك پدر خوب بودن یعنی حمایت خانواده در خانه غذا و تحصیلات. شاید ان اندازه كه ما برای فرزندانمان وقت می‌گذاریم پدر ما برایمان وقت صرف نكرده باشد اما به هر حال انها هم همان كاری را كه فكر می‌كردند بهترین است در حق ما كرده‌اند ودر یك زمان هم به خانواده رسیده‌اند و هم در جامعه فعالیت كرده‌اند. شما هم باید بهترینها را در حق خانواده‌تان انجام دهید. سعی كنید پدر بودن را مانند یك نقشی كه برای ان تربیت شده‌اید ببینید. شما می‌توانید نكات مثبت موجود در خانواده خود را گرفته و با اضافه كردن نكاتی دیگر یك پدر خوب باشید.


چگونه میتوان با تصورهای غلط پدر بودن مقابله كرد؟

1. تاثیرات پدر بودن را بر روی خودتان نشان دهید. احساسات خودتان را با همسرتان و كسانی كه به زودی صاحب فرزند خواهند شد در میان بگذارید.

2. با فرزند نوزاد خود از همان اغاز تولد بازی كنید او را در اغوش بگیرید و با او صحبت كنید.

3. یاد بگیرید كه چگونه پوشك او را عوض كنید، او را حمام دهید به او غذا دهید و در واقع قسمتی از زندگی روزمره او باشید.

 4. با خود فكر كنید كه چه شغلی را برگزینید تا بتوانید برای فرزندتان هم وقت بگذارید. این تجربه‌ای است كه همیشه اتفاق می‌افتد. (بودن با فرزند)

 5. با خود فكر كنید كه با توجه به وجود پدرتان، معلمان، مربیان، دوستان و اشنایان چه تعریف مشخصی از یك پدر می‌توانید داشته باشید. هر كسی كه بر شما تاثیر گذاشته باشد می تواند یك الگوی مناسب باشد.


منبع : سایت سیمرغ


خانه ای سرشار از کتابها و مجلات خواندنی ، فضای مناسبی است تا بچه ها را مشتاق به مطالعه بار بیاورد . چه کتابهایی را شما باید مطالعه کنید ؟ از کودکانتان در باره ی علایقشان بپرسید . اگر کودک برای این نظرسنجی کوچک است ، کتابدار محله تان می تواند پیشنهادهای خوبی را درباره کتابهای مناسب با سن بچه تان به شما ارائه دهد . اینجا به بعضی راهنماییهای دیگر اشاره می کنیم :

انتخابهای متفاوتی داشته باشید: 

کتابهای جذاب و یا داستانهای متنوع انتخاب کنید . کودکان بزرگتر از تنوع لذت می برند : کتابهای داستانی ، غیر داستانی و همچنین اشعار همراه با واژه نامه و دیگر کتابهای مرجع ، کودکان داستان ها را می فهمند ولی ممکن است نتوانند تنهایی آنها را بخوانند . اگر کتابهایی کودک شما را جذب می کند که خواندن آنها برای کودکان سخت است ازاین فرصت برای با هم خواندن ، استفاده کنید . کودکان کوچکتر می توانند تصاویر کتاب را تماشا کنند و سوال هایی بپرسند .

مطالعه را فقط به کتاب محدود نکنید:

 کودکان می توانند از نشریات زیر هم لذت ببرند :

 مجله ی کودکان

 کتابهای صوتی

 کارت پستالهای خویشاوندان

 آلبوم عکس

 کتابهای قدیمی

 روزنامه ها

 کتابهای تصویری

 اینترنت

برای پرورش یک کودک کتاب دوست ، لازم نیست پول زیادی خرج کنید ! از کتابخانه محلتان استفاده کنید ویا کتابها را با دیگر والدین مبادله کنید .

کتابها را در دسترس کودکان قرار دهید:

کتابهای کودکان را کنار دیگر اسباب بازی ها نگاه داری کنید تا دسترسی به آنها برای کودکان آسان شود . داشتن صندلی بلند می تواند در لحظات مناسب به بچه ها کمک کند . کتابهای پلاستیکی حتی در وان حمام هم قابل استفاده هستند . کتابها را کنار راحتی ها و مبل ها نگاهداری کنید که با این کار می توانید دسترسی به آنها را در لحظات استراحت آسان کنید . پس شما بعد از خوردن غذا یا چرت زدن هم می توانید مطالعه کنید .

 محلی خاص برای مطالعه بسازید:

همین طور که کودکان رشد می کنند کتابهای مناسب با سن آنها  را در قفسه های مورد علاقه شان که دست به آنها می رسد نگه داری کنید . این قفسه ها را جذاب و مرتب نگه دارید . بعضی کتابها را با جلدهای خاص پوشش دهید تا راحتر پیدا شوند . کنار جایی که آنها معمولا زیاد می نشینند ،  سبدی پر از کتابها و مجله قرار دهید . یک مکان دنج برای مطالعه بسازید و کودکان را تشویق کنید هر روز در ساعتی مشخص در آن مکان مشغول مطالعه شوند .

مکان مطالعه را زیبا نگه دارید:

مطمئن شوید که مکان های مطالعه نور کافی داشته باشند . مرتب موضوعات را عوض کنید ، کتابهای فصلی قرار دهید مجلات مختلف و تازه بیاورید و کتابهایی را بگذارید که در ارتباط با علائق و مطالعه ی آنها در مدرسه است .

مکان مطالعه را با کارهای هنری فرزندتان و همچنین نوشته ها تزیین کنید . یک پخش کننده سی دی و یا نوار در آن نزدیکی برای کتابهای صوتی قرار دهید .

بازی با کتابها و لمس با آنها نیز راه مهم و مناسبی برای بهتر کردن روابط  کودکان با کتاب است . محلی را برای نوشتن و یا چسباندن کارهای هنری و نوشتاری کودکان اختصاص دهید و کودکان را به ساختن  کتاب یا پوستر و روزنامه دیواری و غیره تشویق کنید .کودکان عاشق این هستند که کتابهای ساخت خودشان را بخوانند یا آن را به خانواده و دوستشان بدهند . 

درباره فضای حاکم بر خانه فکر کنید .

 راه های دیگر برا ی تشویق کودکان به مطالعه :

-  به کودکانتان روزانه ،فرصتی بدهید تا در آرامش و سکوت مطالعه کنند .

-  زمان تماشای  تلویزیون ، کامپیوتر و بازی های کامپیوتری را محدود کنید تا مطمئن شوید کودک وقت کافی برای مطالعه دارد .

-  با همدیگر بخوانید. به کودکانتان پیشنهاد دهید با صدای بلند بخواند.و یا از یک مجله ی مورد علاقه اش برای شما بخواند یکدیگر را به با هم خوانی عادت دهید و در زمان آرامش با هم کتاب بخوانید.

مجله پزشکی مادر
منبع: www.kidshealth.org

 

اگر روزی پشت ویترین کتابفروشی ، کتابی درباره شیوه‌های تربیت جنسی کودکان ببینید ، آن را می‌خرید ؟ اگر تلویزیون را روشن کنید و برنامه‌ای درباره راه‌های تربیت جنسی کودکان روی آنتن باشد تماشایش می‌کنید ؟ اگر پیچ رادیو را بپیچانید و در گفتگویی به این مقوله اشاره شود ، می‌شنویدش ؟

اگر همه جواب‌های شما به پرسش‌های ما ، « نه » بوده است دست‌ کم این گزارش را درباره تربیت جنسی کودکان پیش دبستانی بخوانید ، چون آمارها نشان می‌دهد ۵۰ درصد طلاق‌ها مستقیم یا غیر مستقیم به مشکلات جنسی زوج‌ها مربوط می‌شوند و بیشتر این زوج‌ها کسانی هستند که از تربیت صحیح جنسی در خردسالی بی‌بهره مانده‌اند.

تربیت جنسی هم مانند تربیت عقلانی ، سیاسی ، اجتماعی و… یکی از انواع تربیت است و شامل همه آگاهی‌ها و آموزش‌هایی می‌شود که هر یک از ما باید آنها را از دوران اولیه زندگی ، در جهت رشدی متناسب و متعادل غریزه جنسی فرا گیرند و غفلت درباره آن عواقبی ناخوشایند را در بزرگسالی بر جای خواهد گذاشت که از آن جمله می‌توان به اختلالات جنسی ، زندگی مشترک ناموفق و حتی گرایش به بزه اشاره کرد.

اما با وجود اهمیت تربیت جنسی در دوران خردسالی ، این موضوع ، در هر خانواده‌ای جزو مرزهای ممنوع گفتگو محسوب می‌شود و کودکان به محض رسیدن به نوجوانی آن را به شیوه‌ای نادرست از همسالان خود یا مراجعه به سایت‌های غیر اخلاقی و… فرا می گیرند.

تربیت جنسی در سنین پیش دبستانی ، دبستان ، نوجوانی و بلوغ کاملا با هم متفاوت است و والدین باید دقت کنند که راه کارهای رائه شده در این گفتگو صرفا برای تربیت جنسی کودکان در سنین پیش‌دبستانی کاربرد دارد و ممکن است برخی از قید و شرط‌های آن برای دیگر گروه‌های سنی متفاوت باشد.

- چرا اینجوری می‌کنی بچه ؟!
دکتر محسن فرمهینی فراهانی دکترای علوم تربیتی و استاد دانشگاه ، در گفتگو ، تربیت جنسی را در این سن به
۵ بخش شامل کنترل عادت‌های جنسی ، ارائه پاسخ‌های متناسب و درخور کودکان در مواجهه با پرسش‌های جنسی ، کمک به تکمیل و شکل‌گیری هویت جنسی ، پیشگیری از بیداری زودرس جنسی و رعایت بهداشت جنسی تقسیم می‌کند و درباره نخستین بخش که مربوط به کنترل عادت‌های جنسی کودکان است ، توضیح می‌دهد : والدین باید عادت‌های صحیح جنسی را به کودکان بیاموزند و از ایجاد عادت‌های نادرست جلوگیری کنند.

او در این باره به ذکر چند مثال می‌پردازد و می‌گوید : کودکان در سنین ۳ تا ۴ سالگی تمایل دارند بدنشان را بپوشانند و اگر والدین این احساس را درک کنند می‌توانند از آن برای آموزش به کودکان در پوشاندن بخش‌هایی از اندامشان استفاده کنند.

این عضو گروه خانواده و سلامت جنسی دانشگاه شاهد ، از دیگر مثال‌های کنترل عادات جنسی به برخورد مناسب با کودکانی که خودشان را به اشیاء اطراف می‌کشند یا اندام‌ تناسلی شان را لمس می‌کنند می‌پردازد و می‌گوید : باید جلوی این حرکت‌ها را در کودکان بگیرید چون زمینه ساز رفتارهای نامناسب بعدی خواهند شد.

- تو از آسمون افتادی فینگیلی!
پاسخ‌های درخور و شایسته به سوالات جنسی کودکان در تربیت جنسی آنها نقشی به سزا دارد . وقتی شما در پاسخ به کودکتان که می‌پرسد: « از کجا آمده‌ام ؟ »

می‌گویید : « من تو را از فروشگاه خریدم » یا « تو از آسمان افتادی » ، ‌وقتی او به شما می‌گوید: « این نوزاد چه طور به دنیا آمده ؟ »

و شما می‌گویید : « توی کوچه پیدایش کرده‌ایم » وقتی او از شما می‌پرسد : « فرق دختر و پسر چیست ؟ » و شما او را تنبیه کنید ، انتظار نداشته باشید او در بزرگسالی عاقل و منطقی و واقع بین باشد یا پس از این همه دروغ به شما اعتماد کند.

به گفته فرمهینی فراهانی ، هدف کودکان از پرسش ممکن است کنجکاوی یا وقت گذرانی یا جلب توجه باشد و پدر و مادر باید با شناختی که از روحیه کودک به دست آورده‌اند این هدف را تشخیص دهند . پاسخ به پرسش‌های کودکان به دو شیوه مستقیم و غیر مستقیم است که معمولا از شیوه مستقیم پس از بلوغ و از شیوه غیر مستقیم پیش از بلوغ استفاده می‌شود.

او توضیح می‌دهد : در صورتی که هدف کودک کنجکاوی باشد پدر و مادر باید دلیل این کنجکاوی را پیدا کنند و بعد صادقانه ، بدون مواخذه کودک و شرح و بسط اضافه یا پرداختن به جزئیات غیر ضروری به پرسش‌های کودک پاسخ دهند و از دروغگویی یا ربط دادن پاسخ‌ها به خرافات پرهیز کنند.

با این حال همیشه پرسش‌هایی وجود دارند که ممکن است در پاسخ دادن به آنها هر چند محافظه‌ کارانه عمل کنید اما همچنان صلاح نمی‌دانید پاسخ آنها را مستقیما به کودک بدهید و در پی‌ راهی برای بیان غیر مستقیم آنها می‌گردید ، که در این گونه موارد نگهداری حیوان یا گیاهی در خانه و بردن کودکان به باغ وحش و… می‌تواند در روشن شدن نگرش آنها نسبت به مسائل جنسی موثر باشد.

- من چی هستم ؟
به نظرتان دختری که از کودکی با پسرها بازی کرده است ، لباس‌های پسرانه پوشیده ، با اسباب بازی‌های پسرانه بازی کرده و خلاصه مثل یک پسر با او رفتار شده چه جور تصوری درباره جنسیتش دارد ؟

او حق دارد در بزرگسالی آرزوی تغییر جنسیت داشته باشد ؟

درباره پسری که آرایشش کرده‌اند ، لباس‌های دخترانه به او پوشانده‌اند یا عروسک دستش داده‌اند ، چه نظری دارید؟

این وظیفه ما و شماست که به بچه‌ها بفهمانیم متناسب با جنسیتشان رفتار کنند و به گونه‌ای با آنها رفتار کنیم که از هویت‌شان راضی باشند.

- بیداری زودرس جنسی همیشه خوب نیست .
سال‌ها پیش از پسر بچه‌ای شنیده‌ام که پدر و مادرش را فریب می‌دهد و شب‌ها که آنها تلویزیون تماشا می‌کنند خودش را به خواب می‌زند اما زیر چشمی فیلم تماشا می‌کند. این پسر بچه
۵ سال بیشتر نداشت اما راه فریب دادن پدر و مادرش را یاد گرفته بود!

بدتر از همه این است که والدین او حتی وقتی پای تلویزیون نشسته بود به سانسور اهمیتی نمی‌دادند و معتقد بودند بچه‌ها از خردسالی باید با همه چیز آشنا شوند ، اما عضو هیات علمی دانشگاه شاهد نظرش کاملا خلاف این است و اعتقاد دارد این دست آشنایی‌های زود هنگام ، ‌به بیداری زودرس جنسی می‌انجامد که اصلا به نفع کودکان نیست.

او هشدار می‌دهد ، در جلوگیری از بیداری جنسی ، والدین باید به محافظه‌کاری در ارتباطشان جلوی چشم فرزندان و مراقبت نامحسوس از فرزندان در ارتباط با خودشان توجه داشته باشند.

فرمهینی فراهانی می‌گوید : مناسبات جنسی همسران نباید جلوی فرزندان انجام شود. پدر و مادر باید در انتخاب لباسی که در منزل می‌پوشند دقت کنند و اتاق خواب و استراحت‌شان را از اتاق کودکان جدا کنند.

آنها باید به بچه‌ها یاد بدهند بدون در زدن وارد اتاق خواب بزرگترها نشوند و به هم گوشزد کنند ، از شوخی‌هایی که بار جنسی دارند در حضور کودکانشان بپرهیزند.

- این چه جور کارتونی بود ؟!
والدین وظیفه دارند فیلم یا کارتونی که کودکان تماشا می‌کنند را بررسی کنند و بدانند که خیلی وقت‌ها کارتون‌های خارجی نیز بار جنسی دارند و حتی برخی از کارتون‌ها برای بزرگسالان ساخته می‌شوند و پر از صحنه‌های ناخوشایند هستند و به همین دلیل خرید فیلم و کارتون غیر مجاز برای کودکان از دستفروش‌های خیابانی ، کار درستی نیست.

- با کی حموم برم؟
چرا فکر می‌کنید بچه‌ها چیزی نمی‌فهمند ؟

اتفاقا بر خلاف تصور ما ، بچه از سنین خیلی پایین ، حرف‌ها و رفتارهای ما را می‌سنجند و معنی آنها را به خوبی درک می‌کنند و به همین دلیل است که فرمهینی فراهانی تاکید می‌کند : والدین باید شستشوی بدن را به فرزندان بیاموزند و از حدود ۳‌سالگی مسوولیت استحمام پسرها به پدر و دخترها به مادر سپرده شود.

سن ۷ تا ۱۱ سالگی ، سن اختفای جنسی است و اگر کودکان تحریک نشوند از نظر جنسی فعال نیستند اما این دلیل نمی‌شود که خیال کنید می‌توانید پرهیزهای جنسی را که مطرح کردیم در این سن نادیده بگیرید ، لابد شما هم قبول دارید که همیشه و در هر سنی مرزهایی در زندگی وجود دارد که عبور از آنها، به نفع ما و اطرافیان نخواهد بود.

منبع :  www.pezeshkan.org

 

فرزند 2 ساله شما با رژ لب روی دیوار نوشته، بچه 5 ساله شما یک کلوچه را خورده در حالیکه گفته بودید نخورد. اولین واکنش شما این است که از خشم منفجر شوید . اما تصمیم گرفته‌اید که از این به بعد صبورتر باشید . علاوه بر آن می دانید زمانی که بر آشفته می شوید ، باید معذرت خواهی کنید. آنچه که شما نیاز دارید یک برنامه 60 ثانیه ای می باشد. این برنامه یک متد مشخص و خاص نیست بلکه یک استراتژی است که روی رفتار غلط کودک شما متمرکز نمی‌شود بلکه روی واکنش شما تمرکز دارد. اگر این برنامه 60 ثانیه‌ای را به کار ببرید به نتایج مطلوبی دست پیدا خواهید کرد. شما می توانید خود را کنترل کنید و کودک شما می داند که چه توقعی از او دارید.

6 مرحله ساده این برنامه از این قرار می باشد:

0 تا10ثانیه : سریع اقدام کنید.
اولین اقدام شما باید این باشد که رژ لب را بردارید و سریع او را از کنار میز ببرید، همچنین از برادر و خواهرهایش جدا کنید. نه اینکه به او امر کنید دست بردارد و انتظار داشته باشید وی اطاعت کند. امنیت اولین اقدام است. لذا اگر موقعیت خطر سازی وجود دارد سریع اقدام کنید. و باید هر چیزی که ایجاد مشکل می کند را از فرزند خود دور کنید. کودک شما احتیاج دارد که روی شما و موقعیت تمرکز کند. از این رو کلوچه یا دیگر چیزها حواس او را پرت می کنند. کودک خود را از صحنه جرم دور کنید و خودتان از درهم و برهمی و ریخت و پاش دور شوید ، بنابراین کمتر کلافه می شوید و بعدا احساس پشیمانی نمی کنید.

ثانیه های 10تا20 آرام بمانید.
خود شما می دانید که چطور مهماندارهای هواپیما از شما خواهش می کنند که ماسک اکسیژن خود را بزنید، قبل از اینکه به کودک خود کمک کنید تا ماسک را بزند. رفتار با احساس چیزی مثل اول مراقبت از خود می باشد. مشکل عصبانی بودن نیست بلکه کنترل عصبانیت مهم می باشد. این که عهد کنید عصبانی و خشمگین نشوید مشکل می باشد ، شما با این کار فقط احساس بد خود را فرو می‌نشانید. کودکان حتی زمانی که پدر و مادر خشم خود را پنهان می کنند متوجه می‌شوند. آنچه که باید به آن توجه کرد این است که باید عصبانیت را محدود کرد. اگر در یک خانواده شلوغ و پر جمعیت بزرگ شده باشید و هر کسی فریاد می کشیده مهار احساسات مشکل می باشد. شما باید خشم خود را به گونه ای دیگر تخلیه کنید به جای اینکه با کودک خود دعوا کنید، می توانید با صدای بلند بگویید آه ه ه ه ه. بدین طریق کودک شما تحقیر نمی شود و صدای شما را می شنود و به شما کمک می کند که موقعیت را کنترل کنید .اما اگر بر عکس، شما فریاد بزنید نمی توانید آنچه را که می خواهید به کودک خود یاد بدهید. چون که فرزند شما به احساس پر تنش شما توجه می کند نه به رفتار غلط.

ثانیه های20تا30 :موقعیت را سنجیدن.
چند ثانیه ای فکر خود را بر روی آنچه اتفاق افتاده متمرکز کنید. یک دکتر گفته است که من به خاطر می آورم زمانی را که کودک 2 ساله ام به روی دیوارها و کاناپه منزلم با ماژیک بنفش نقاشی کرده بود. کاناپه و دیوارها خراب شده بود، خیلی بر آشفته شدم. از طرف دیگر، پسرم هاج و واج به نظر می رسید و از عکس ا لعمل من قلبش شکسته بود. متاسفانه اگر چند لحظه صبر کرده بودم، متوجه می شدم که فرزندم این کار را از کتاب داستان کودکان یاد گرفته بود. از دیدگاه او این یک سعی و تلاش خلاق بوده است. هر چند که آگاه شدن از قصد کودک شما، کاناپه یا هر چیز دیگر را نجات نمی دهد، اما باعث می شود که دفعه دیگر کودک شما این کار را تکرار نکند. باید اتفاق را از آنچه که در گذشته به وقوع پیوسته و آنچه که احتمالا در آینده پیش می آید، جدا فرض کنید و اگر به موقعیت در همان لحظه فکر کنید، نه اینکه بگویید این کار را چند بار تا حالا تکرار کرده، می توانید تصمیم عاقلانه تری بگیرید. و وقت آن است که ببینید علت رفتار کودک شما چیست؟ مثلا وقتی کودک 3 ساله ای نق می زند و بد اخلاقی می کند، ممکن است گرسنه باشد. یا وقتی فرزند 8 ساله ای درست صبحانه نمی خورد، ممکن است کم خوابی داشته باشد. بنابراین باید نقش خود را بر آورد کنید. از خود سوال کنید، آیا کاری می‌توانم بکنم که دیگر این رفتار کودک در آینده تکرار نشود، مثلا ایجاد محدودیت هایی یا تغییر برنامه روتین خانواده- به عبارت دیگر به کودک نگویید چند بار تا حالابه تو گفته ام........؟حتی اگر 100 بار هم به او گفته باشید (که نگفته اید)دلیل نمی شود که اصلا تکرار کنید، بلکه باید به او دوباره و دوباره تذکر بدهید.

ثانیه های 30تا40 :با کودک خود صحبت کنید.
وقتی کودک را به حال خود می گذارید به او بگویید چرا از او می خواهید این کار را نکند،2 یا 3 جمله کافی خواهد بود. هر چه کودک کوچکتر باشد، تعداد کلمات کمتری باید به کار برد. به او نگاه کنید. او احتیاج دارد که بفهمد، آنچه را که انجام داده اشتباه بوده است و چه کاری صحیح می باشد. به او بگویید نباید روی دیوار چیزی بکشیم بلکه باید روی تکه کاغذ نقاشی کنیم. یا الآن نباید کلوچه بخوری چون که زمان شام نزدیک است، به جای آن یک هویج میل کن. اما اگر کودک اعتراض دارد بعدا با او صحبت کنید، ممکن است در آن واحد بخواهد از خود دفاع کند و به طور صحیح وارد مکالمه نشود.

ثانیه های40-50:
با خود بیندیشید که آیا یک پیامد احتیاج است یا نه-خیلی از پدر و مادرها فکر می کنند تنبیه قلب نظم و انظباط است. اما کارشناسان با این نظریه مخالف می باشند. پیامدها در صورتی لازم هستند که رفتار مداوم شما کار ساز نباشد. مثلا 4 یا 5 بار اگر کلوچه را از دست کودک خود بگیرید و بگویید الان موقع شام است، فایده ندارد، خود او باید پی به نتیجه کار خود ببرد. یا اگر کودک داخل خانه توپ بازی می کند، توپ را از او بگیرید، اما او را تنبیه نکنید و در موقعیتی مناسب با او صحبت کنید. فقط زمانی کودک خود را تنبیه کنید که اصلا به تذکرات شما توجه نمی کنند یا آنها را نادیده می گیرند. آنچه که اثر بخش می باشد این است که کودک شما نتیجه کار خود را تجربه کند، مثلا بفهمد اگر دیگر بچه ها را بزند، آنها او را به بازی راه نمی دهند. همه این صحبت ها، نظرات دکترها و کارشناسان بوده است-خود شما می توانید نظر دکتر خود را در هر زمینه ای جویا شوید.

ثانیه های 50-60 :پیامد را تقویت کنید.
ذهن کودک کاملا منطقی است و اگر پدر و مادر کاری را خودشان انجام ندهند، کودک از آنها پیروی می کند و با خود می گوید حالا که پدر و مادرم به آن عمل نمی کنند پس من هم نیاز نیست عمل کنم. نظر عوام بر این عقیده است که قوانین کمتری برای بچه ها قرار دهیم، در عوض قوانین را به مرور تقویت کنیم. کودکان را به گونه ای تهدید کنید که امکان پذیر باشد. مثلا نگویید این آخرین کلوچه ای است که می خوری این اخرین باری است که در ماه بازی می کنی. اگر به اینگونه رفتار کنید نه تنها کودک خود را می رنجانید بلکه در نهایت صلاحیت خود را زیر سوال می برید.

منبع : سایت سیمرغ

 

تغذیه ی صحیح  ، ورزش و استراحت همچنان از ارکان سلامت و رشد کودکان هستند. تامین یک خانه ی امن و سرشار از دوستی و محبت ، صرف وقت با کودکانتان ، بازی کردن ، رقصیدن ، شادی کردن و حتی یک گفتگوی ساده اثر بسیار عمیقی در پرورش آنها می گذارد.

صفحه2 از2

پر بیننده ترین اخبار

  1. روز
  2. هفته
  3. ماه

تبلیغ پاپ آپ

©2019 شرط مهم سلامت یک جامعه توانمندی مردم در جستجو، دریافت و به کار گیری اطلاعات سلامت است، مجله پزشکی مادر، شریک سلامت جامعه ایرانی است.