مجموعه رو به رشدی از تحقیقات بر روی ارتباط میان تغذیه، رژیم غذایی و روماتیسم مفصلی متمرکز شده اند. اما تاکنون پژوهشگران غذاهای معجزه گری که به طور قطع بر روی روماتیسم مفصلی تاثیر داشته باشند، پیدا نکرده اند. یافته ها نشان می دهد افراد مبتلا به روماتیسم مفصلی معمولا رژیم غذایی مناسبی ندارند، توصیه می کنیم که آنها از یک مشاور تغذیه ، کمک بگیرند.

رژیم غذایی سالم برای روماتیسم مفصلی

بر اساس گزارش منتشر شده توسط دانشکده پزشکی جانز هاپکینز در بالتیمور در مورد تغذیه و روماتیسم مفصلی، بیماران مبتلا به روماتیسم مفصلی بنا به دلایل بسیاری، در خطر سوءِ تغذیه قرار دارند. یک علت ، کم شدن وزن به دلیل مواد شیمیایی ناشی از التهاب در بدن است. در میان بیماران مبتلا به روماتیسم مفصلی، کمبود مقادیر ضروری از ویتامین ها و مواد معدنی شامل اسید فولیک، ویتامین C، D، E، B6 و B12، کلسیم، منیزیم، روی و سلنیوم شایع است. بنابراین، مصرف مولتی ویتامین با مشورت پزشک، فکر خوبی است.

دکتر تینا چادا بونچ می گوید: «کلا رعایت یک رژیم غذایی متعادل ، اقدامی لازم برای مبتلایان به روماتیسم مفصلی است. یک رژیم غذایی مناسب حاوی مقدار فراوان میوه و سبزیجات تازه و غلات سبوسدار است ، همچنین محدود کردن مصرف گوشت قرمز و غذاهای پرچرب، ضروری است». یک رژیم غذایی خوب شامل اسیدهای چرب امگا-3 بالا (ماهی های قزل آلا، خال خالی و ساردین)، تخم مرغ، روغن کلزا و بذر کتان، میوه و سبزیجات غنی از آنتی اکسیدان (سیب، زغال اخته، کلم پیچ، اسفناج، کلم بروکلی و مرکبات) می باشد.

انجمن روماتیسم آمریکا یک رژیم غذایی سالم و متعادل که حاوی چربی های اشباع نشده و کم کالری و غنی از میوه و سبزیجات و غلات سبوس دار را توصیه می کند. سایر موارد تغذیه ای توصیه شده برای بیماران روماتیسم مفصلی عبارتند از:

- حفظ وزن ایده آل

- مصرف فراوان غذاهایی از دسته غذاهای پایه: نان، حبوبات، برنج و پاستا؛ میوه وسبزیجات؛ شیر، ماست وپنیر؛ و گوشت، مرغ، ماهی، لوبیا خشک، تخم مرغ و آجیل.

- اجتناب از مصرف چربی زیاد، چربی های اشباع شده، چربی های ترانس و کلسترول

- مصرف مقدار کافی نشاسته و فیبر

- مصرف غذاهای کم چرب و پر پروتئین

- اجتناب از مصرف بی رویه قند، سدیم (نمک) و الکل

آیا غذاها باعث شروع یا قطع روماتیسم مفصلی می شوند؟

گرچه مطالعات هنوز قادر به نشان دادن یک غذای خاص یا یک رژیم غذایی معین مرتبط با علایم روماتیسم مفصلی نبوده اند، اما تحقیق امید بخشی بر روی رابطه بین التهاب در بدن و غذاهای حاوی اسیدهای چرب امگا-3 و آنتی اکسیدان ها انجام شده است. مطالعه انجام شده در سال 2003 که در سالنامه بیماری روماتیسم منتشر شده است، رژیم غذایی مدیترانه ای (غنی از روغن زیتون، اسیدهای چرب امگا-3 و آنتی اکسیدانها) را با رژیم غذایی عادی غرب مقایسه کرده است. محققان به این نتیجه رسیده اند که رژیم غذایی مدیترانه ای، فعالیت بیماری را در بیماران مبتلا به سطح متوسط یا پایدار روماتیسم مفصلی، متوقف می سازد. از اینرو، با رعایت این رژیم غذایی برای 3 ماه، بیماران مبتلا به روماتیسم مفصلی می توانند کارکرد فیزیکی بهتری داشته و سرزندگی خود را افزایش دهند.

لونا ساندون بیمار مبتلا به روماتیسم مفصلی و همچنین متخصص تغذیه و استادیار دانشگاه Texas Southwestern تایید می کند که مهمترین عامل احتمالا، اسیدهای چرب امگا-3 موجود در ماهی است. برخی از پژوهش ها نشان داده اند که انواع چربی های یافت شده در روغن زیتون نیز می توانند در کنترل علایم کمک کنند.

ساندون سخنگوی ملی انجمن تغذیه آمریکا می گوید: « گزارش های مربوط به یک مطالعه دیگر انجام شده توسط دانشگاه Baylor نشان می دهند که عصاره گیلاس می تواند در کاهش علایم مفید باشد. هر چند تنها یک مطالعه در این زمینه انجام شده است».

اینکه آیا یک غذا می تواند باعث شروع یا قطع علایم روماتیسم مفصلی شود،امری بسیار نادر است.

ساندون شرح می دهد: «برخی از افراد از بدتر شدن علایم پس از نوشیدن الکل، خوردن گوجه فرنگی یا مصرف بیش از حد قند و گوشت قرمز خبر می دهند». وی توصیه می کند که از  روش یادداشت برداری، برای ایجاد ارتباط میان رژیم غذایی و علایم بیماری تان استفاده کنید.

بر اساس گزارش هاپکینز، غذاهای تند باعث تشدید علایم روماتیسم مفصلی می شوند، اما متاسفانه ثابت شده که پرهیز از این غذاها ، فواید کوتاه مدتی دارد. همین مساله در مورد روزه گرفتن نیز درست است که درمان کوتاه مدتی برای درد روماتیسم به شمار می رود. تا وقتی که شواهد کافی برای حمایت از یک رژیم غذایی یا مکمل خاص برای روماتیسم مفصلی،بدست نیامده است، در مورد نیازهای تغذیه ای خود با پزشک مشورت نمایید و از رژیم های غذایی زودگذر و ثابت نشده ، دوری کنید.

 گروه ترجمه مجله پزشکی مادر، احسان جمال ریحان
منبع: webmd.com

دلایل زیادی برای خندیدن و راه‌های زیادی برای بشاش بودن وجود دارد. اگرچه هجوم استرس‌های روزانه سعی دارد بر این احساس غلبه کرده و ما را به فردی خشن و ناامید تبدیل کند. در میان این عوامل محیطی که همگی بر خلق و خوی ما تأثیر می‌گذارند، تغذیه نیز عاملی مهم است.
شاید برای شما هم جالب باشد که بتوانید با تغییراتی در رفتارهای روزانه برخی از این عوامل استرس را کنترل کنید. آنچه شما می‌خورید می‌تواند بر احساس شما نسبت به زندگی و موقعیتتان تأثیرگذار باشد
 
هیدراته باشید

نوشیدن یک لیوان آب هنگام بیدار شدن از خواب با شستشوی مواد سمی تجمع یافته در دستگاه گوارش در طی یک شب، باعث احساس سرزندگی صبحگاهی خواهد شد. سعی کنید در فواصل متعدد حتی بدون احساس تشنگی آب بنوشید. بدن ما بعد از تلاش برای جبران تشنگی به مغز دستور تشنگی می‌دهد و ما به فکر نوشیدن آب می‌افتیم. از این رو نوشیدن آب به طور مرتب مانع خستگی زودرس بدن خواهد شد.

گردو بخورید

گردو نیز منبع بسیار خوب سروتونین است. گردو همچنین حاوی چربی‌های امگا 3 است که به پیشگیری از افسردگی و ایجاد حس شادی کمک می‌کند. وجود پروتئین و ویتامین‌ها B، روی، فسفر، منیزیم، آهن و کلسیم در گردو نیز از دلایل دیگری است که این ماده غذایی را به ماده‌ای شادی‌آور تبدیل کرده است.

ماهی تن

مقادیر بالا امگا 3 در ماهی تن، آن را به ماده غذایی مناسب در بهبود خلق و خو تبدیل کرده است. بهتر است حداقل 2 وعده در هفته از این ماهی استفاده کنیم.

مصرف میوه در صبحانه

سعی کنید همراه صبحانه یک میوه نیز مصرف کنید. مقادیر بالای فیبر، آب و آنتی‌اکسیدان‌ها در میوه‌ها و نیز بافت اسفنجی و سفت میوه‌ها، آنها را به مواد غذایی شادی‌آور برای مغز تبدیل می‌کند.

مغزهای روغنی

آجیل و مغزها حاوی مقادیر بالایی از سروتونین هستند. البته از آنجایی که مقدار زیاد از هر چیزی بد است، دریافت مقادیر بالای سروتونین نیز می‌تواند سمی باشد. از این رو برای بهبود خلق و خو بهتر است روزی یک مرتبه از مغزها استفاده شود و به مقدار حداکثر نصف لیوان.

سالاد گوجه‌فرنگی بخورید

گوجه‌فرنگی یک سبزی حاوی سروتونین است. به علاوه آنکه مقادیر بالایی از ویتامین C را نیز دارا می‌باشد. مصرف روزانه گوجه‌فرنگی در سالاد دلخواهتان می‌تواند باعث بهبود احساس و خلق و خو در شما گردد. به علاوه آنکه مقادیر بالای ویتامین C در آن، باعث افزایش جذب آهن غذا و درمان کم‌خونی می‌گردد. لازم است بدانید که کم‌خونی بیماری است که اگرچه درمان ساده‌ای دارد، ولی تأثیراتی بسیار مهم و متفاوت بر کل بدن می‌گذارد.

بیشتر مواد غذایی با تأثیر بر سطح انتقال‌دهنده‌های عصبی این تأثیر را بر خلق و خوی ما می‌گذارند. یکی از انتقال‌دهنده‌های عصبی که در ایجاد حس شادی و انرژی اهمیت دارد، سروتونین است. غذاهایی وجود دارند که هضم و جذب و متابولیسم آنها در نهایت به افزایش سطح سروتونین در بدن منجر می‌شود و از این رو مصرف آنها در رژیم غذایی می‌تواند باعث تغییرات خلق و خو گردد. سلنیوم و چربی‌های امگا 3 نیز از ترکیباتی هستند که مصرف آنها در رژیم غذایی می‌تواند باعث تغییر احساسات به سمت شادی گردد. در اینجا به برخی از مواد غذایی اشاره می‌کنیم:

از خوردن اسفناج لذت ببرید

از خوردن اسفناج لذت ببرید. این سبزی منبع بسیار غنی از آنتی‌اکسیدان‌هاست. آنتی‌اکسیدان‌ها با از بین بردن رادیکال‌های آزاد از هجوم آنها به بافت‌ها و تخریب آنها و عوارض این آسیب که یکی از آنها می‌تواند احساس غم و افسردگی باشد جلوگیری می‌کند.

ویتامین D

مواد غذایی غنی از ویتامین D که باعث افزایش سطح سروتونین در بدن می‌شوند، به خندیدن ما کمک می‌کند. ماهی قزل‌آلا، ساردین، ماهی تن، تخم‌مرغ و قارچ‌های خوراکی مواد غذایی غنی از ویتامین D هستند که مصرف روزانه آنها می‌تواند بر خلق و خو تأثیرگذار باشد.

سالاد و سبزی‌ها

کم‌خونی می‌تواند باعث افسردگی شود. اما خیلی وقت‌ها این کم‌خونی ناشی از اسیدفولیک است و در این شرایط هرچه قدر هم مکمل آهن یا غذاهای حاوی آهن مصرف کنیم این کم‌خونی درمان نمی‌شود. اسیدفولیک ویتامینی از گروه ویتامین‌های B است. مطالعات زیادی وجود دارند که نشان می‌دهند کمبود اسیدفولیک منجر به افسردگی می‌شود. سبزی‌های برگ سبز منبع غنی از اسیدفولیک هستند.

شیر

شیر نیز نوشیدنی است که وجود آن در رژیم غذایی روزانه می‌تواند در ایجاد احساس آرامش مناسب باشد.

شکلات

شکلات نیز به‌عنوان یک ماده غذایی شادی‌آور در نظر گرفته می‌شود ولی یادآوری این نکته ضروری است که تمام فواید شکلات با مصرف شکلات تلخ و البته کم چرب و آن هم به میزان متعادل به دست می‌آید.

 منبع: سلامت نیوز

پوکی استخوان بیش از 200 میلیون نفر را در سراسر جهان درگیر نموده است. این درحالیست که همواره بسیاری از افراد در معرض خطر، از این بیماری و عوارض آن بی اطلاع می باشند. این بیماری که گاهی به عنوان بیماری خاموش نیز شناخته می شود با کاهش توده استخوانی همراه بوده و شکستگی معمولا اولین علامت آن می باشد. استئوپوروز در خانمها به خصوص در سنین بعد از یائسگی شایعتر می باشد. ولی تعداد زیادی از مردان را نیز مبتلا می سازد.

سبزی های برگ داری مثل اسفناج با بافت لطیف و رنگ سبز یشمی بیشتر از هر ماده غذایی دیگرف مواد مغذی در خود دارد. گرچه اسفناج در همه فصول سال موجود است اما بهترین فصل آن پاییز می باشد. اسفناج بیشتر به علت املاح موجود در آن بین گیاهخواران و طرفداران این سبزی معروف است. ویتامین K موجود در اسفناج موجب تراکم بیشتر املاح استخوانی شده و از بروز پوکی استخوان جلوگیری می کند. میزان شکستگی استخوان در کسانیکه این سبزی را مصرف می کنند کمتر است.

کلسیم، فسفر، پتاسیم، روی و سلنیوم املاحی هستند که به مقدار زیاد در اسفناج وجود دارند و می توانند علاوه بر تاثیر مستقیم در استخوان سازی، به سلامت کبد کمک کنند.

مصرف اسفناج همچنین علاوه بر پیشگیری از پوکی استخوان، ممکن است خطر بروز بیماریهای قلبی، سرطان روده بزرگ را نیز کاهش دهد.

ویتامین K موجود در اسفناج تقریبا 200% از ارزش روزانه در یک فنجان اسفناج تازه و بیش از 1000% از ارزش غذایی روزانه در یک فنجان اسفناج بخارپز شده را تشکیل می دهد.

ویتامین K1، اوستئوکلسین (اصلی ترین پروتئین غیر کلاژنی در استخوانهاست) را فعال می سازد. اوستئوکلسین، مولکولهای کلسیم را در داخل استخوانها محکم می کند.

از اینرو در غیاب ویتامین K1 کافی، میزان استئوکلسین در بدن به مقدار لازم نخواهد بود و تامین مواد معدنی مورد نیاز بدن با مشکل مواجه می شود. اسفناج همچنین منبع بسیار خوبی از سایر مواد مغذی استخوان ساز از جمله کلسیم و منیزیم می باشد.

مریم امینی، پژوهشگر مرکز تحقیقات استئوپوروز پژوهشگاه علوم غدد و متابولیسم دانشگاه علوم پزشکی تهران

 

 

یک عضو هیات علمی دانشکده تغذیه علوم پزشکی اصفهان با بیان اینکه بیش از 10 درصد جمعیت کشور را افراد مبتلا به دیابت تشکیل می دهند، شیوه زندگی مردم را علت اصلی افزایش آمار ابتلا به دیابت دانست و تاکید کرد:« ذائقه کودکان ما از سنین کم به مصرف مواد شیرین آشنا می شود لذا در بزرگسالی تمایل زیادی به مصرف شیرینی جات پیدا می کنند.»

دکتر سید مرتضی صفوی با بیان اینکه بیش از 10 درصد جمعیت کشور را افراد مبتلا به دیابت تشکیل می دهند، گفت:« در سال های 84 تا 86 که در دفتر بهبود تغذیه وزارت بهداشت فعالیت داشتم تصور نمی کردیم آمار ابتلا به دیابت چنین رشدی داشته باشد. متاسفانه شیوه زندگی مردم علت اصلی افزایش آمار ابتلا به دیابت است و مردم توجهی به میزان مصرف مواد قندی خود ندارند.»

وی ادامه داد:« درحال حاضر مصرف قند و شکر و مواد قندی مثل مربا، شربت، نوشابه ، نبات، آبنات، شکلات و شیرینی در کشور ما بالاست و همین زیاده روی در مصرف باعث شده ذائقه کودکان ما از سنین کم به مصرف مواد شیرین آشنا شده و در بزرگسالی تمایل زیادی به مصرف شیرینی جات داشته باشند.»

عضو هیات علمی دانشکده تغذیه و علوم غذایی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در توضیح بیماری دیابت گفت:« دیابت دو نوع دارد که نوع یک مادرزادی بوده و وابسته به انسولین است ولی نوع دو این بیماری بیشتر از سنین 30 سالگی شروع می شود و سن 40 سالگی اوج این بیماری است. در افرادی که به دیابت مبتلا می شوند بنا به دلایلی انسولین مترشحه از لوزالمعده آنها کاهش پیدا کرده یا کاملا قطع می شود در اینصورت قند نمی تواند در بدن تجزیه شود و مستقیما وارد خون شده و قند خون فرد افزایش پیدا کرده و دیابت بروز می کند.»

وی ادامه داد:« معمولا اگر قند خون ناشتای فرد دیابتی در حد 110 میلی گرم در دسي ليتر باشد می توانیم با رژیم غذایی آن را کنترل کنیم ولی وقتی قندخون فرد بالاتر از این مقدار باشد لازم است پزشک برای کنترل قند خون فرد دیابتی دارو تجویز کند و زمانی که مقدار قند خون فرد خیلی بالا باشد و کنترل آن با دارو ممکن نباشد برای فرد انسولین تجویز می کنیم.»

دکتر صفوی درباره غذاهایی که اثرات سوء بر قند خون دارد؛ گفت:« مواد قندی ساده مثل قند و شکر، مربا، شربت و عسل که خیلی زود قندخون را بالا می برد باید از برنامه غذایی فرد دیابتی حذف شود و مصرف قندهای مرکب مثل خرما ، کشمش، انجیر و توت خشک جایگزین این مواد شود. در کنار حذف مواد قندی ساده لازم است مصرف مصرف فیبر غذایی افزایش پیدا کند که بیشتر در پوست میوه جات مثل پوست خیار و پوست سیب وجود دارد همچنین بهتر است از میان نان ها، نان سنگک برای دیابتی ها مناسب تر است.»

وی درباره میوه هایی که دیابتی ها باید از مصرف آن پرهیز کنند، گفت:« میوه هایی که قند بالایی دارند مثل خربزه ، موز، طالبی، انگورعسگری قند بالایی دارد و باید از مصرف آنها پرهیز کنند ولی میوه هایی که شیرین نیستند مثل سیب گلاب و سیب درختی و یا خیار برای دیابتی ها بیسیار مناسب است و می توانند مانند افراد عادی بین دو تا چهار سهم از این میوه ها را استفاه کنند. هر سهم به اندازه یک پرتغال یا سیب درشت است.»

این دانشیار دانشگاه علوم پزشکی اصفهان درباره میزان مصرف شیر و لبنیات در دیابتی ها گفت:« مصرف شیرکم چرب برای دیابتی ها مشکلی ندارد ولی شیرهای پرچرب برای دیابتی ها مناسب نیست. اساسا دیابتی ها را از مصرف غذاهایی که کلسترول بالایی دارد منع می کنیم چون اثر منفی بر قند خون آنها دارد.»

وی ادامه داد:« افراد مبتلا به دیابت باید روزانه دو تا سه سهم از گروه شیر مصرف کنند البته دیابتی هایی که در دوره بلوغ و سن رشد هستند لازم است دو تا چهار سهم از گروه شیر و لبنیات مصرف کنند. یک لیوان شیر، یک لیوان ماست، دو لیوان دوغ، 45 گرم پنیر به اندازه یک قوطی کبریت و سه چهارم لیوان کشک پاستوریزه که برابر با یک سهم می باشند.»

دکتر صفوی در پایان تاکید کرد:« آموزش و فرهنگسازی نقش موثری در پیشگیری از دیابت که نرخ آن در جامعه ما رو به افزایش است، دارد.»

منبع: سلامت نیوز

حفظ استخوانهای قوی كلید جلوگیری از ابتلا به پوكی استخوان و كاهش تراكم استخوان است كه باعث وضعیت ظاهری نامناسب و كمر درد و شكستگی لگن و خیلی از مشكلات دیگراست كه با افزایش سن ما را محاصره می كند .

استخوان های قوی و محکم
استخوان ها در طول دوران جوانی قوی باقی می مانند .با افزایش سن استقامت استخوان ها کاهش می یابد ، این روند کاهش استقامت استخوان ها در زنان با نزدیک شدن به زمان یائسگی افزایش می یابد .یکی از راههای که باعث افزایش استقامت استخوان ها می شود ، استفاده از رژیم غذایی سالم است .

 مصرف شیر
کلسیم سنگ بنای استخوان های قوی است . افراد بالای 50 سال در هر روز نیاز به خوردن 1000 میلی گرم شیر در هر روز دارند .منبع قوی سرشار از کلسیم ، شیر است .

ماست و پنیر
ماست هم ارزش غذایی به اندازه شیر دارد .اگر شما به لاکتوز شیر حساسیت دارید ، ماست و پنیر حاوی لاکتوز کمتری است .می توانید از محصولاتی استفاده کنید که کم لاکتوز هستند . اگر لاکتوز از شیر حذف شود ارزش میزان کلسیم آن حذف نمی شود .

ماهی ساردین
خوردن شیرو فراورده های حاوی کلسیم تنها راه جذب کلسیم نیست . از دیگر مواد غذایی که حاوی مقدار زیادی کلسیم است ، ماهی ساردین است .همه ماهی هایی که استخوان های کوچکی دارند ،سرشار از کلسیم هستند که برای استقامت استخوان ها مفید است.

سبزیجات
تمامی سبزیجات حاوی مقادیر زیادی کلسیم هستند .سبزیجاتی که برگ های تیره دارند و یا سبزیجاتی نظیر کلم پیچ ، شلغم حاوی کلسیم هستند .

مواد غذایی غنی شده
اگر غذاهای حاوی کلسیم ، سبزیجات و ماهی غذاهای سردی هستند ، می توانید از غذاهای غنی شده استفاده کنید .این محصولات علاوه بر این که حاوی کلسیم هستند ، حاوی مواد معدنی دیگری نیز می باشند .
صبحانه که حاوی آب پرتغال ، پنیر و گردو می تواند کلسیم به بدن برساند و استقامت استخوان ها افزایش یابد .

مکمل های کلسیم
مکمل ها یک راه آسان برای دریافت کلسیم است .البته متخصصان بیان می کنند که اگر به اندازه کافی از طریق مواد غذایی کلسیم به بدن برسد ، دیگر نیازی به مصرف مکمل ها نیست .مصرف 200 میلی گرم قرص کلسیم ممکن است مزایایی داشته باشد اما اگر بیش از حد استفاده شود می تواند باعث بروز سنگ کلیه شود .در هر صورت برای مصرف مکمل های حاوی کلسیم با پزشک مشورت کنید . بهتر است که مکمل کلسیم خود را نزدیک به یکی از وعده‌های اصلی غذا و ترجیحاً با یک لیوان شیر و در کنار یک منبع غنی از ویتامین C ( مثل مرکبات و آب آنها، گوجه فرنگی، گیلاس، انگور سیاه، کلم بروکلی) مصرف شود .

نمک نخورید
نمک از جمله مواد غذایی است که بدن را از کلسیم محروم می کند .هرچه قدر بیشتر نمک بخورید ، کلسیم بیشتری به همراه ادرار دفع می کنید .

نور آفتاب
وقتی بدن ما در برابر نور آفتاب قرار می گیرد ویتامین د تولید می کند . وقتی افراد در مکان هایی که هوا همیشه ابری است زندگی می کنند ، ویتامین د کمتری جذب بدنشان می شود بنابراین نیاز می بینند که از مکمل های کلسیمی استفاده کنند .

سویا
شیر سویای غنی شده با كلسیم در واقع كلسیم بیشتری از شیر معمولی دارد (بیشتر از 400 میلیگرم در هر فنجان) .و تحقیقات اخیر نشان داده كه كلسیم موجود در شیر سویا راحت تر از شیر معمولی جذب میشود. و همچنین كلسیم بیشتری با مصرف بیشتر دانه سویا تازه یا خشك بگیرید. توفو(غذایی كه از دانه سویا تهیه می شود) هم غنی از كلسیم است.مصرف نصف فنجان آن حاوی 250 میلیگرم است كه معادل 25% نیاز روزانه شما به كلسیم است .

منبع: سلامت نیوز

 

یک عضو هیات علمی انستیتو تحقیقات تغذیه کشور هشدار داد:« «یکی از مشکلاتی که کمبود پروتئین گوشت ایجاد می کند کاهش سیستم ایمنی بدن است و به دلیل اینکه سیستم ایمنی کاهش پیدا می کند فرد هم در معرض بیماری های عفونی و هم در معرض سایر بیماری هایی که به نوعی با سیستم ایمنی ارتباط دارد قرار می گیرد.»

خدیجه رحمانی گفت:« گوشت یکی از گروه های اصلی غذایی است که تامین کننده بخش عمده ای از مواد مغذی روزانه مورد نیاز بدن است که گروه گوشت شامل انواع گوشت ها اعم از گوشت های قرمز و گوشت سفید(شامل انواع گوشت پرندگان و گوشت حیوانات دریایی) می شود.علاوه بر گوشت، حبوبات و تخم مرغ (تخم انواع پرندگان) و همچنین مغزها به عنوان گروه گوشت تلقی می شود که  قسمت عمده پروتئین بدن را تامین می کنند.»

وی گفت:« پروتئین برای ساخت ترکیبات پروتئینی بدن در بافت های مختلف مثل استخوان ها، عضلات، مفاصل، پوست، خون و همچنین ساخت هورمون ها و آنزیم ها مورد نیاز است.»

این كارشناس ارشد تغذیه ادامه داد:« با مصرف گروه گوشت علاوه بر دریافت پروتئین بدن مجموعه ای ازمواد مغذی مانند برخی ویتامین های گروه B  از جمله ویتامین B1، ویتامین B2، B3، B6، B12 همچنین ویتامین E، روی، منیزیوم و آهن را دریافت می کنیم.»

وی تاکید کرد:«پروتئین موجود در گوشت ها اعم از گوشت سفید و گوشت قرمز و تخم مرغ کامل ترین نوع پروتئین برای بدن است یعنی حاوی تمام اسیدهای آمینه ضروری بدن هم از نظر نوع اسید آمینه و هم از نظر مقدار اسید آمینه است که برای سنتز بافت ها ضروری است اما در مورد بقیه گروه گوشت ها یعنی مغزها و حبوبات باید گفت پروتئین این مواد کامل نیستند و ممکن است از نظر برخی از اسید آمینه های ضروری کمبود داشته و یا مقدار کافی نداشته باشد که بتواند رشد را تامین کند.»

عضو هیات علمی انستیتو تحقیقات تغذیه کشور تاکید کرد:«با توجه به اینکه پروتئین موجود در گوشت کامل ترین است اگر گوشت ها را از برنامه غذایی حذف کنیم در این صورت گروه های آسیب پذیر مثل کوکان، زنان باردار، زنان شیرده و سالمندان در معرض کمبود قرار می گیرند بنابراین حضور گوشت در برنامه غذایی آنها ضروری تر است و اگر در برنامه غذایی خانواده ای گوشت وجود داشته باشد باید به این گروه اختصاص داده شود اما افراد بالغ و میانسال نیاز زیادی به گوشت ندارند و می توانند نیازهایشان را از سایر گروه های گوشتی تامین کنند.»

وی گفت:« تفاوتی که بین تخم مرغ و گوشت وجود دارد از نظر آهن هم است که در گوشت آهنی که وجود دارد به صورت هم است و جذب بسیار بالایی دارد و افرادی که آسیب پذیر هستند نیاز به آهن هم دارند البته این گروه آسیب پذیر در صورتی که امکان مصرف آهن هم را نداشته باشند می توانند آهن را از طریق دیگری تامین کنند اما باید در برنامه غذایی اشان منابع ویتامین ث حضور داشته باشد تا جذب آهنشان بالا رود به عنوان مثال از سبزی ها و سالادهای تازه که غنی از ویتامین ث است و یا از لیمو و نارنج تازه در کنار غذا استفاده کنند چرا که حضور ویتامین ث جذب آهن غیرهم در منابع غیرگوشتی را افزایش می دهد.»

عضوهیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی خاطرنشان کرد:«حبوبات و مغزها از جمله منابع خوب در گروه گوشت هستند و حتی در گیاهخواران منبع عمده ای برای تامین پروتئین بدن هستند اما فراموش نکنیم ویتامین B12 در بین ویتامین هایی که از گروه گوشت تامین می شود فقط در منابع حیوانی وجود دارد (گروه گوشت ها و تخم مرغ) و اگر افراد نه تخم مرغ و نه گوشت مصرف کنند از نظر ویتامین ب12 درمعرض کمبود قرار می گیرند که این ویتامین هم در سیستم عصبی و هم در تقسیم سلولی نقش دارد.»

وی افزود:« با کمبود مصرف گروه گوشت و جایگزین کردن آن با دیگر مواد غذایی موجب کمبود پروتئین می شود که در وهله اول رشد و ترمیم را دچار اختلال و کمبود می کند از طرفی کمبود پروتئین موجب کاهش انرژی می شود در اینصورت ممکن است به سلول های بدن نیز آسیب برسد اما آنچه مهم است اختلال در رشد و ترمیم که با جایگزین کردن دیگر مواد غذایی ممکن است ترمیم تامین می شود اما ممکن است رشد فرد آسیب ببیند بر این اصل است که تاکید بر استفاده از گوشت حیوانی می شود البته وقتی صحبت از گوشت می شود ماهی نیز در این گروه قرار می گیرد که گوشت بسیار مفیدی است و برخی از انواع ماهی ها قیمت مناسبی داشته و می تواند نیاز پروتئینی بدن را در گروه های آسیب پذیر تامین کند.»

رحمانی با بیان اینکه آمار کشوری در خصوص سوء تغذیه نداریم گفت:«یکی از مشکلاتی که کمبود پروتئین گوشت ایجاد می کند کاهش سیستم ایمنی بدن است و به دلیل اینکه سیستم ایمنی کاهش پیدا می کند فرد هم در معرض بیماری های عفونی و هم در معرض سایر بیماری هایی که به نوعی با سیستم ایمنی ارتباط دارد قرار می گیرد به عنوان مثال برخی بیماری های پوستی و یا بیماری های تحلیل برنده که با سیستم ایمنی در گیر هستند افزایش پیدا می کند.»

منبع: سلامت نیوز

 

شلغم جزو سبزیجات ریشه‌ای (غده‌ای) با طعمی نسبتا تلخ شناخته شده است که هم ریشه‌ آن و هم برگ‌هایش قابل مصرف هستند. هرچند که تراکم ترکیبات و مواد مغذی موجود در برگ‌ها، بیشتر از خود شلغم است.
پلینیوس بزرگ، فیلسوف بنام رومی، (در حدود 2000 سال قبل) شلغم را یکی از خوراکی‌های مهم در عصر خود به شمار می‌آورد.در اینجا به 8 مورد از خواص شلغم و برگ های آن اشاره می‌کنیم:

1-  پیشگیری از سرطان

شلغم در رده گیاهان چلیپایی قرار می‌گیرد که حاوی مقادیر بالایی آنتی‌اکسیدان و فیتونوترینت‌هاست و ارتباط مستقیمی با کاهش خطر ابتلا به سرطان دارد. (فیتونوترینت‌ها با عملکردی شبیه آنتی اکسیدان‌ها دارای خاصیت سم‌زدایی هستند.) برگ‌های شلغم سرشار از ماده‌ای به نام گلوکوزینولات است. در پژوهشی نشان داده شد با مصرف گیاهانی که دارای این ترکیبات(آلی‌گوگردی) هستند می‌توان به کبد در مراحل دفع سموم کمک کرد و با تاثیراتی که مواد سرطان‌زا بر بدن می‌گذارند مبارزه کرد و حتی مانع رشد تومورهای سرطانی شد.

2- کمک به سلامت قلب

شلغم دارای خاصیت ضد التهابی و درد است که یکی از نکات کلیدی در زمینه جلوگیری از ابتلا به بیماری‌ها و حمله‌های قلبی به شمار می‌رود. افزون بر این شلغم در پایین نگه داشتن سطح کلسترول به بدن کمک می‌کند و با دارا بودن مقادیر بالایی از فولیک اسید که جزو ویتامین‌های B محسوب می‌شود، نقش مهمی در سیستم گردش خون و قلب دارد.

3- منابع غنی از آنتی‌اکسیدان‌ها در شلغم

شلغم مجموعه گسترده‌ای از انواع آنتی‌اکسیدان‌ها را در اختیار دارد که شامل دسته‌ای از ویتامین‌های C،E،A و همچنین منگنز و بتاکاروتن است. در حالی که تنها خود شلغم دارای منابع عظیمی از ویتامین C است برگ‌های این گیاه سرشار از تمام آنتی‌اکسیدان‌های مذکور است علاوه بر این شلغم به علت داشتن منابعی از فیتونوترینت‌های پیچیده که با فعال‌سازی عملکرد آنتی‌اکسیدان‌ها و همچنین با افزایش نتایج مثبتی که از مبارزه با رادیکال‌های آزاد به دست می‌آوردند مانع تخریب DNA در سلول‌ها می‌شود.

4- خاصیت ضدالتهابی و درد

برگ‌های شلغم منابع فراوانی از ویتامین K و اسیدهای چرب امگا3 را در خود ذخیره کرده‌اند. این دو عنصر دارای خاصیت ضدالتهابی فوق‌العاده بالایی هستند. ویتامین K تنظیم کننده موثری برای سیستم واکنش التهابی بدن محسوب می‌شود. در یک تحقیق نشان داده شد که اسیدهای چرب امگا3 به عنوان عناصری بنیادی برای جلوگیری از تورم در بدن بسیار ضروری‌اند و به کاهش خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی و ورم مفاصل کمک کرده و همچنین از بیماری‌هایی که منجر به التهابات شدید در بدن می‌شوند جلوگیری می‌کنند.

5- تسهیل در عملکرد دستگاه گوارش

علاوه بر موارد فوق برگ‌های شلغم حاوی مقادیر زیادی فیبر هستند که همین امر به سیستم گوارش بدن کمک شایانی می‌کند.

6- کمک به رشد و استحکام استخوان‌ها

شلغم دارای منبع وسیعی از کلسیم، پتاسیم و مواد معدنی ضروری برای بدن است که تمام این عناصر برای سلامت و رشد استخوان‌ها مفید بوده و از بیماری‌هایی همچون پوکی استخوان جلوگیری می‌کنند.

7- وجود مقادیر بالایی از فیبر در شلغم

فیبر علاوه بر تنظیم سوخت و ساز بدن به ارتقاء سلامت و عملکرد صحیح روده‌ها و همچنین متعادل نگه داشتن وزن بدن کمک می‌کند. برگ‌های شلغم 20 درصد از ارزش غذایی فیبر را در اختیار دارند.

8- تاثیر مثبت شلغم در کاهش وزن

هرماده مغذی کم‌کالری مانند شلغم را می‌توان به یک برنامه رژیمی موثر در کاهش وزن، افزود. مقادیر بالای فیبر موجود در شلغم می‌تواند با افزایش یک سوخت و ساز سالم و فعال، به بدن کمک کند.

 منبع: روزنامه مردم سالاری

پر بیننده ترین اخبار

  1. روز
  2. هفته
  3. ماه
©2018 شرط مهم سلامت یک جامعه توانمندی مردم در جستجو، دریافت و به کار گیری اطلاعات سلامت است، مجله پزشکی مادر، شریک سلامت جامعه ایرانی است.

Please publish modules in offcanvas position.