آیا والدین در بهداشت محیط زندگی کودکان ، افراط می کنند ؟

برای کودکان این امری  طبیعی است که در محیط اطراف  خود، دست به اشیا وچیزهایی بزنند  اما گاهی این تماس ها  برای والدین آنها، منزجرکننده اند. با این حال لازم است کودکان را از برخی از این تماس ها کاملا منع کرد :مانند هم غذا شدن با حیوانات خانگی.

پس از هراس از آنفولانزای خوکی و درخواست کارشناسان بهداشت برای شستشوی مداوم دست ها و استفاده دائم از ژل های پاک کننده، دشوار خواهد بود که درمورد فعالیت های فرزندان خود، و تاثیر این فعالیت ها بر سلامت آنها ، نگران نباشید.

مسلما باید مراقب بیماری های عفونی و واگیردار باشیم، اما مسئله قابل بحث این است که افراد نسبت به حفاظت از کودکان در مقابل آلودگی ها و میکروب ها، بیش از حد حساس اند.

آنچه در ادامه به آن اشاره می شود، پاسخ کارشناسان به این سوال است که محیط اطراف کودک تا چه اندازه باید پاکیزه باشد.

فرضیه های بهداشتی

تحقیقات بسیاری نشان می دهند که اگر نوزادان با برخی از میکروب ها مواجه باشند، در آینده کمتر به بیماری هایی چون آسم و انواع حساسیت ها، دچار می شوند.

یک فرضیه بهداشتی به این موضوع اشاره دارد که اگر فرد در دوران کودکی به طور کامل از آلودگی هایی چون انگل ها، باکتری ها و ویروس ها دوربماند، احتمال بیشتری وجود دارد که در بزرگسالی به انواع حساسیت ها ، آسم و بیماری های خود ایمنی، مبتلا شود.

در حقیقت، کودکانی که خواهر یا برادری بزرگتر از خود دارند، یا در مزرعه زندگی کرده اند و یا از سن پایین تری به مهدکودک رفته اند، کمتر دچار حساسیت می شوند.

به گفته دکتر تام مک دِید، استادیار دانشگاه نورث وسترن ، همانطور که مغز کودک برای رشد طبیعی به تحریک، اطلاعات و فعل و انفعال نیاز دارد، سیستم دفاعی او نیز برای قوی شدن، آموختن، سازگار شدن و تنظیم کردن خود، نیاز به این دارد که در معرض میکروب ها قرار بگیرد.

با این وجود، هنوز مشخص نشده است که در محیط اطراف کودکان، چه میکروب هایی باید وجود داشته باشند، برای این منظور به تحقیقات بیشتری نیاز است.

نتیجه یکی از تحقیقات اخیردکتر مک دِید و همکاران او، نشان می دهد افرادی که در دوران نوباوگی خود، قبل از رسیدن به دو سالگی ، به مدفوع حیوانات نزدیک بوده اند و به اسهال مبتلا شده اند، کمتر از سایرین دچار عفونت می شوند.

میان عفونت ها و بیماری های مزمن دوران بزرگسالی، از جمله بیماری قلبی، دیابت و آلزایمر، ارتباط زیادی وجود دارد.

به گفته مک دِید، وظیفه سیستم ایمنی بدن، تنها مبارزه با حساسیت ها، بیماری های خود ایمنی و آسم نیست، بلکه در مقابله با التهاب ها و دیگر بیماری های تضعیف کننده (از بین رفتن تدریجی بافت ها) نیز، نقش بسزایی دارد. تماس   کودکان با میکروب ها، در دوره خردسالی، در بزرگسالی، برای کنترل انواع حساسیت ها، اهمیت دارد.

آیا میکروب زدایی باعث افزایش سلامتی می شود؟

به گفته دکتر مارتین بلاسر، استاد طب داخلی در دانشگاه نیویورک ، بسیاری از میکروب هایی که در محیط زیست و روی پوست بدن ما وجود دارند، نه تنها بی ضرر اند، بلکه طی هزاران سال با انسان همراه بوده اند.

همانطور که رفتارهای انسان در طول نیم قرن گذشته تغییر کرده است، بسیاری از میکروب ها نیز بویژه برخی از آنها که در روده زندگی می کنند، در حال از بین رفتن هستند.

به عقیده بلاسر، این میکروب ها عملکردهای فیزیولوژیکی مهمی دارند، اما به دلیل روش زندگی امروزی، در حال تغییر و نابودی هستند. پیامدهای از بین رفتن این میکروب ها ، ممکن است مفید یا مضر باشد.

پاکسازی بیش از حد محیط اطراف نوزادان، به منظور محافظت از آنها در مقابل بیماری ها، فرصت ایجاد یک سیستم ایمنی قوی را از آنها سلب می کند.

سختگیری در رعایت بهداشت، از قرار گرفتن کودکان در معرض میکروارگانیسم های طبیعی که برای آنها مفید هستند، جلوگیری می کند، همانطور که مصرف بیش از حد آنتی بیوتیک ها، سلامت انسان را به خطر می اندازد.

از سوی دیگر،یک فرضیه دیگر نیز وجود دارد. بسیاری از نظریه پردازان علوم بهداشتی، بر این باورند که میکروب های موجود در خاک، برای بدن انسان مفیدند.

به گفته بلاسر، "این فرضیه جالبی است، اما به عقیده من میکروب های موجود در خاک، تناسبی با بدن ما ندارند. این میکروب ها مربوط به خاک هستند و با بدن انسان سازگار نیستند."

والدین چه کاری باید انجام دهند؟

حفظ سلامت کودکان ، مانند بسیاری از امور زندگی، مستلزم رعایت تعادل است. والدین و پزشکان باید توجه کنند که تجویز آنتی بیوتیک، برای چه  تبی ضرورت دارد. مصرف بی رویه آنتی بیوتیک، باعث تضعیف سیستم ایمنی بدن، در مقابله با عفونت ها می شود.

مک دید معتقد است که برای میکروب زدایی محیط اطراف کودک خود، نیازی نیست که همه چیز را بشویید و ضدعفونی کنید.

گروه ترجمه مجله پزشکی مادر، نرگس میرزهرایی
منبع: webmd.com